Zdjęcie ilustracyjne

Zdjęcie ilustracyjne / Fot. Pixabay

Zobacz także: Włamywacz zabity przez domowników. Postępowanie umorzone. Prokurator odwołany

Turniej z okazji 90-lecia ROW-u Rybnik odbędzie się w niedzielę. Początek o godz. 16:00. Bilet wstępu kosztuje 5 zł.

Oprócz – miejmy nadzieję – emocjonującego turnieju, zapraszamy na inne, mniej żużlowe atrakcje – czytamy na stronie klubu.

Jedną z takich atrakcji będzie loteria. Losowanie odbędzie się po zawodach wśród numerów biletów. Posiadacze szczęśliwych wejściówek będą mogli odebrać nagrody na ich podstawie. Wśród nagród można wymienić m.in. zegarki, sprzęt AGD i narzędzia. Ale nie tylko. Dwa szczęśliwe bilety będzie można wymienić na dość nietypową nagrodę – paletę ekogroszku.

Zaplanowano również pokaz sztucznych ogni.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

Interia

Zbigniew Ziobro

Warszawa, 21.06.2022. Minister sprawiedliwości, prokurator generalny Zbigniew Ziobro podczas konferencji prasowej w siedzibie Ministerstwa Sprawiedliwości w Warszawie. / Fot. PAP/Paweł Supernak Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

Zobacz także: Biden zapowiadał, że nie zbuduje “ani centymetra” muru granicznego. Zmienił zdanie

Ziobro zapowiedział także odwołanie szefa prokuratury Poznań-Grunwald, który w sobotę postawił zarzuty domownikom. Podczas szarpaniny włamywacz został śmiertelnie ugodzony nożem. Za to domownikom miało grozić od roku do 10 lat więzienia.

Wskazałem jako podstawę umorzenia brak jakichkolwiek podstaw prowadzenia wobec niego postępowania i niewyczerpanie znamion przestępstwa – podkreślił minister.

Negatywnie ocenił działania prokuratury i policji w tej sprawie. Podkreślił, że mamy tu do czynienia z obroną konieczną.

To, że ich zdrowie było zagrożone, nie ulega wątpliwości, biorąc pod uwagę nie tylko osobę napastnika, ale wyjątkową agresję, brutalny charakter jego działania – powiedział Ziobro.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

Radio Maryja

Żołnierze Wyklęci

Żołnierze Wyklęci / Fot. IPN

W walce

NOW uznawał zwierzchnictwo władz Rzeczypospolitej Polskiej i Naczelnego Wodza na uchodźstwie, ale w kraju nie podporządkował się SZP (później ZWZ, AK), której pierwszym szefem był mason, teozof i kapłan liberalnego kościoła Michał Karaszewicz-Tokarzewski.

NOW w sprawach politycznych, personalnych i finansowych podlegał Wydziałowi Wojskowemu Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego, w kwestiach organizacyjnych, wywiadu i szkolenia był w pełni autonomiczny.

Sytuacja wymusiła powierzenie funkcji komendanta NOW porucznikowi Aleksandrowi Demidowicz-Demideckiemu („Aleksander”) członkowi Komitetu Głównego Stronnictwa Narodowego. Szybko jego obowiązki przejął podporucznik Bolesław Kozubowski („Gruby”, „Trojanowski”).

Działalność NOW była szczególnie trudna, bo Niemcy według przygotowanych przed wojną list proskrypcyjnych mordowali polskich patriotów, w tym głównie narodowców. W 1941 roku komendantem NOW został podpułkownik Józef Rokicki („Karol”).

Przekształcenia

W 1942 roku część NOW została scalona z AK. Część niescalona razem ze Związkiem Jaszczurczym (stworzonym przez środowiska ONR) utworzyła Narodowe Siły Zbrojne. Zaniżone szacunki głoszą, że NOW w 1942 liczył 80.000 żołnierzy. W rzeczywistości było ich dużo więcej — po wojnie większość żołnierzy NOW czy NSZ, by uniknąć represji, twierdziła, że była w AK lub Batalionach Chłopskich.

NOW dysponował własną partyzantką, świetnie zorganizowanym wywiadem, likwidował konfidentów i szczególnie niebezpiecznych niemieckich zbrodniarzy, rozwinął zaplecze logistyczne dla organizacji, przeprowadzał akcje dywersyjne i ratował Żydów (razem z Zofią Kossak). Żołnierze NOW wzięli udział w powstaniu warszawskim. Po powstaniu NOW usamodzielnił się i z częścią NSZ powołał do życia Narodowe Zjednoczenie Wojskowe.

Podczas okupacji NOW wydawał między innymi takie pisma jak: „Walka”, „Wielka Polska”, „Rzeczpospolita Polska”, „Młoda Polska”, „Polak”, „Żołnierz Wielkiej Polski”, „Sprawa Narodu”, „Myśl Narodowa”.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego

Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego / Fot. Wydawca

Elementarna przyzwoitość i interes narodowy nakazują przywracanie prawdy o polskich patriotach z obozu narodowego. Służyć ma temu „Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego”, którego już czwarty tom ukazał się staraniem Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej.

Słownik

„Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego” to „naukowe kompendium wiedzy zawierające biogramy osób związanych z najliczniejszym nurtem politycznym II Rzeczypospolitej. W słowniku przedstawione zostały sylwetki działaczy obozu narodowego od jego powstania do schyłku XX wieku. Tom 3 obejmuje 62 biogramy polskiego obozu narodowego. Biogramy są opatrzone najnowszą bibliografią, obejmującą znane i nieznane dotychczas zespoły archiwalne, jak i wszelkiego rodzaju opracowania. W tym i we wszystkich planowanych tomach znajdą się osoby znane, jak i nieznane, z różnych pokoleń, na ogół rzymscy katolicy, ale także wyznawcy innych obrządków i wyznań”. Redaktorem słownika jest Krzysztof Kawęcki.

Na kartach czwartego tomu

W czwartym tomie znalazły się biogramy takich wybitnych przedstawicieli obozu narodowego jak:
Józef Archutowski (1879–1944)
Wacław Bajkowski (1875–1941)
Gabriela Balicka z domu Iwanowska (1867–1962)
Jan Piotr (Rosco) Bogdanowicz (1905–1985)
Michał Ignacy Bojanowski (1865–1932)
Wacław Bojarski (1921–1943)
Ignacy Władysław Chrystowski (1882–1938)
Wacław Ciesielski (1898–1942)
Antoni Dargas (1915-1991)
Jerzy Kazimierz Marian Drobnik (1894–1974)
Jan Dubaniowski (1912–1947)
Zbigniew Marian Fallenbuchl (1924–1997)
Władysław Folkierski (1890–1961)
Kazimierz Bogdan Fudakowski (1880–1965)
Maciej Glogier (1869–1940)
Władysław Gurgacz SJ (1914–1949)
Maria Bożena Hlond (1924–1944)
Kazimierz Ignacy Iłowiecki (1890–1964)
Zygmunt Judycki ( 1906–1941)
Franciszek Kęsy (1920–1942)
Edward Klinik (1919–1942)
Stanisław Kocem (1913–1979)
Jerzy Waldemar Korycki (1912–1983)
Stefan Kownacki (1930–2021)
Bronisław Stefan Leśniak (1910–1979)
Stefan Łaszewski (1862–1924)
Kornel Makuszyński (1884–1953)
Wiktor Marian (de) Martini (1910–1940)
Józef Nakonieczny (1879–1915)
Bogdan Roman Nawroczyński(1882–1974)
Kazimierz Niesiołowski (1872–1949)
Marceli Wacław Nowakowski (1882–1940)
Ewelina Pepłowska (1887−1969)
Kazimierz Pidek (1902–1983)
Włodzimierz Antoni Józef Pietrzak (1913–1944)
Józef Karol Potocki (1854–1898)
Zygmunt Maria Przetakiewicz (1917–2005)
Józef Psarski (1868–1953)
Karol Raczkowski (1869–1959)
Janusz Regulski (1887–1983)
Jan Rembieliński (1897–1948)
Aleksander Henryk de Rosset-Fleury (1866–1933)
Antoni Jan Feliks Rostworowski (1871–1934)
Stefan Rowiński (1875–1943)
Roman Rybarski (1887–1942)
Stanisław Piotr Smoczkiewicz (1913–1942)
Stanisław Józef Srokowski (1872–1950)
Józef Stemler (1888–1966)
Halina Felicja Stęślicka-Kwiatkowska (1897−1956)
Zbigniew Stypułkowski (1904−1979)
Jan Marian Sura (1923−2012)
Stanisław Szczeklik (1908−1940)
Jerzy Tomasz Świderski (1929−2017)
Adam Tomaszewski (1898–1992)
Józef Warszawski (1903−1997)
Ryszard Feliks Wojdaliński (1891−1975)
Kazimierz Marian Leon Wróblewski (1873−1906)
Tadeusz Stanisław Zagajewski (1890−1967)
Jan Telesfor Załuska (1873−1941)
Maurycy Klemens Zamoyski (1871–1939)
Aniela Zdanowska (1882–1970)
Aniela Życzyńska (1902−1945)

Tom pierwszy

W pierwszym tomie znalazły się biogramy takich wybitnych przedstawicieli obozu narodowego jak: Ernest Konrad Adam (1868−1926), Zygmunt Balicki (1858–1916), Joachim Stefan Bartoszewicz (1867–1938), Włodzimierz Bilan (1903−1951), Stefania Broniewska (1901−1966), Stefan Brzuszek (1917−1946), Jan Chudzik (1904−1933), Stanisław Cywiński (1988−1941), Roman Dmowski (1864–1939), Adam Doboszyński (1904–1949), Konstanty Dobrzyński (1908–1939), Aleksander Stefan Dzierżawski (1890–1944), Leon Dziubecki (1904–1948), Henryk Antoni Flame (1918–1947), Karol Stefan Frycz (1910–1942), Tadeusz Stefan Gajcy (1922–1944), Jędrzej Giertych (1903–1992), Henryk Glass (1896-1984), Tadeusz Gliński (1933–1993), Kazimierz Gluziński (1900–1969), Stanisław Głąbiński (1862– 1941), Antoni Goerne (1890–1957), Jan Harusewicz (1863–1929), Maria Holder-Eggerowa (1875–1941), Czesław Jóźwiak (1919–1942), Jan Kaim (1912-1949), Stanisław Józef Bronisław Kasznica (1908–1948), Marian Kiniorski (1868–1943), Wacław Komarnicki (1891–1954), Władysław Konopczyński (1880–1952), Janusz Artur Krzyżewski (1938–2003), Bożysław Antoni Kurowski (1911–2006), Jerzy Kurcyusz (1907–1988), Kazimierz Lutosławski (1880–1924), Wincenty Lutosławski (1863–1954), Tadeusz Maciński (1905–1999), Adam Kazimierz Majewski (1867–1948), Rudolf Marszałek (1911–1948), Adam Mirecki (1909–1952), Adam Józef Misiak (1900–1967), Michał Pobocha (1909–2001), Alina Bronisława Rossman (1905–1948), Andrzej (André) Hubert Ruszkowski (1910-2002), Stanisław Rymar (1886–1965), Jan Salamucha (1903–1944), Marian Seyda (1879–1967), Władysław Kazimierz Seyda (1864–1939), Wacław Sobieski (1872–1935), Bolesław Stefański (1910–1964), Karol Stojanowski (1895–1947), Stanisław Stroński (1882–1955), Ignacy Szebeko (1859–1937), Wiesław Szpakowicz (1906–1942), Mieczysław Trajdos (1887–1942), Zygmunt Wasilewski (1865–1948), Wojciech Józef Wasiutyński (1910–1994), Bohdan Stefan Winiarski (1884–1969), Czesław Ignacy Dąbrowa Woycicki (1869–1935), Jan Zamorski (1874–1948), Lucjan Zarzecki (1873–1925).

Tom drugi

W drugim tomi słownika znalazły się biogramy takich działaczy obozu narodowego jak: Tadeusz Bielecki (1901–1982), Franciszek Bujak (1875–1953), Józef Buzek (1873–1936), Ignacy Chrzanowski (1866–1940), Wiesław Marian Chrzanowski (1923–2012), Andrzej Michał Dalkowski (1927–2017), Edward Dubanowicz (1881–1943), Mieczysław Dukalski (1910–1998), Władysław Gałka (1914–1981), Alina Glińska (1916–2004), Stefan Głogowski (1910–1948), Stefan Hakalla (1890−1940), Adam Heydel (1893–1941), Władysław Jabłonowski (1865–1956), Stanisław Leon Jeute (1910–1943), Jerzy Kozarzewski (1913–1996), Franciszek Krawczykowski (1906–1952), Józef Liwo (1885–1939), Wanda Władysława Łada (1880–1966), Stanisław Manterys (1874–1946), Bolesław Leonard Marchlewski (1884–1922), Włodzimierz Marszewski (1891–1948), Władysław Matus (1888–1993), Leon Mirecki (1905 – 2000), Feliks Florian Moskalewski (1877–1944), Stanisław Witalis Moskalewski (1876–1936), Lech Karol Neyman (1908–1948), Jan Jacek Nikisch (1910–1996), Zbigniew Nowosad (1907–1964), Kazimierz Odrobny (1904–1981), Jan Gwalbert Aleksander Józef Pawlikowski (1860–1939), Jan Ludwik Popławski (1854–1908), Michał Poradowski (1913−2003), Józef Prądzyński (1877−1942), Zdzisław Konrad Próchnicki (1875−1939), Irena Puzynianka (1881−1933), Karol Hubert Rostworowski (1877–1938), Jerzy Mariusz Ruebenbauer (Rübenbauer) (1906−1998), Maria Rutkowska-Kurcyuszowa (1910−2000), Bolesław Tadeusz Rutkowski (1895–1944), Leon Rutkowski (1862−1917), Tadeusz Salski (1910−1981), Stanisław Marian Sedlaczek (1892−1941), Jan Socha Nałęcz (1870–1938), Kirył Władysław Sosnowski (1910–1966), Zbigniew Stawarski (1921-1945), Antoni Stychel (1859–1935), Stefan Surzycki (1854–1936), Józefa (Józefi na) Szebeko (1859–1945), Ryszard Zbigniew Szczęsny (1913–1940), Bohdan Szucki (1926–2017), Tadeusz Świecki (1880–1945), Władysław Hubert Tarnawski (1885–1951), Antoni Fortunat Marian Troczewski (1861–1928), Andrzej Trzebiński (1922–1943), Stanisław Tworkowski (1901–1999), Albin Tybulewicz (1929–2014), Bohdan Szczepan Ksawery Wasiutyński (1882–1940), Karol Wierczak (1887–1939), Ludwik Więcław (1908–1949), Zygmunt Wojciechowski (1900–1955), Zofia Anna Wojno USJK (1886–1954), Tadeusz Zgaiński (1900−1967), Stanisław Zieliński (1875−1954), Leonard Szczęsny Zub-Zdanowicz (1912–1982).

Tom trzeci

Na kartach trzeciego tomu słownika czytelnicy znajdą biogramy takich polskich narodowców jak: Zygmunt Berezowski (1891−1979), Feliks Bolt (1864−1940), Bernard Chrzanowski (1861–1944), Tadeusz Celestyn Cieński (1856–1925), Antoni Stanisław Czerwiń ski (1907−1968), Seweryn Czetwertyński (1873−1945), Wojciech Dłużewski (1914−1989), Jan Dobraczyński (1910–1994), Szymon Dzierzgowski (1866–1928), Tadeusz Kazimierz Walery Gluziński (1888–1940), Emil Godlewski junior (1875–1944), Stanisław Grabski (1871–1949), Władysław Dominik Grabski (1874–1938), Witold Fryderyk Grott (1912–1943), Stanisław Grzęda (1882–1939), Józef Marian Haydukiewicz (1883–1969), Tadeusz Bożydar Horodeński (1905–1938), Michał Howorka (1900–1942), Ludwik Ferdynand Jaxa (Jaksaa) -Bykowski (1881–1948), Jan Kasprowicz (1860–1926), Edward Stanisław Kaźmierski (1919–1942), Onufry Bronisław Kopczyński (1916-1943), Jan Korolec (1902–1941), Stanisław Kozicki (1876–1958), Marian Kozłowski (1915–1986), Wojciech Andrzej Kwasieborski (1914–1940), Antoni Ludwiczak (1878 – 1942), Adam Wawrzyniec Konrad Łobaczewski (1870–1928), Wanda Ewa Madler (1892–1969), Mateusz Manterys (1872–1946), Antoni Eustachy Marylski-Łuszczewski (1865–1932), Jan Kanty Wawrzyniec Matłachowski (Ostoja–Matłachowski; 1906–1989), Czesław Jan Mączyński (1881–1935), Zygmunt Fortunat Miłkowski (1824–1915), Jan Mosdorf (1904–1943), Paweł Musioł (1905–1943), Emilia Natkańska (ok. 1920–1944), Stefan Józef Niebudek (1910–1943), Józef Nowak (1910–1991), Maria Czesława Odyniec (1914–2010), Aleksander Ogórkiewicz SDB (1882–1929), Stanisław Piasecki (1900–1941), Jan Radożycki (1911–2003), Henryk Kazimierz Rossman (1896–1937), Alfred Albin Ruebenbauer (1894–1977), Henryk Aleksander Grzegorz Sachs (1867–1934), Halina Sadkowska (1895–1961), Stanisław Salski (1913–1988), Józef Sałabun (1902–1973), Witold Sawicki (1904–1973), Wawrzyniec Sielski (1874–1936), Zofia Sokolnicka (1878–1927), Wincenty Sowa (1914–1944), Leon Zdzisław Stroiński (1921–1944), Konrad Sura (1921–2013), Roman Ślaski (1886−1963), Wojciech Trąmpczyński (1860−1953), Władysław Tutek (1885–1951), Jadwiga Wajsówna (1912−1990), Teofi l Waligórski (1859−1913), Michał Woźniak (1875−1942), Edward Zajączek (1901−1942).

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

Zakon

Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona noszący miano templariuszy powstał w 1119 roku. Jego celem była obrona katolicyzmu i pielgrzymów do ziemi świętej. Po dziesięciu latach zakon otrzymał regułę. W 1147 papież nadał templariuszom jako godło czerwony krzyż. Pieczęć zakonu przedstawiała dwu ubogich i pokornych rycerzy dosiadających jednego wierzchowca. Siedzibą zakonu była Jerozolima. Zakon działał w całej katolickiej Europie i na Bliskim Wschodzie. Po upadku Jerozolimy w 1291 roku siedziba zakonu został Cypr, a potem Francja.

Spisek

W 1311 roku w wyniku nacisków króla Francji sobór zlikwidował zakon. Wcześniej w piątek 13 października 1307 król Francji uwięził zakonników. Król Francji przejął część mienia zakonu i zabił część zakonników. Przed likwidacją zakonu liczył on 4500 ludzi, w tym 1000 rycerzy – 2000 zakonników przebywało we Francji. W 1312 papież podtrzymał decyzje o likwidacji zakonu, ale oczyścił zakon z zarzutów o herezje. Ocalałe mienie zakonu przejął zakon joannitów.

W Polsce

Do Polski templariusze dotarli około 1155 roku. Przywiózł ich ze sobą, wracając z krucjaty, książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława Krzywoustego. Miał im nadać miejscowość Opatów oraz 16 przyległych wsi na ziemi sandomierskiej. Pozostałością ich klasztoru jest najprawdopodobniej kolegiata św. Marcina w Opatowie, gdzie według legendy znajdują się w podziemiach zabalsamowane ciała braci.

W XIII wieku Henryk Brodaty przekazał templariuszom majątki w Oleśnicy Małej i Leśnicy. Od Władysława Odonica zakon otrzymał Myślibórz, Wielką Wieś, Chwarszczany i Wałcz. Od Przemysława II Czaplinek. Na ziemiach polskich znajdował się nawet 50 siedzib zakonników, z 200 rycerzami – między innymi w miejscowości Obrowiec, Rogowie Opolskim, na zamkach w Krapkowicach i w Otmęcie, Prudniku, Łukowie. Po rozwiązaniu zakonu mienie przejęli joannici.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

Szymon Szynkowski vel Sęk

Szymon Szynkowski vel Sęk / Fot. PAP/Radek Pietruszka. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

W środę decyzję ogłosił premier Mateusz Morawiecki, który był gościem audycji w Programie 3. Polskiego Radia.

Szef rządu Prawa i Sprawiedliwości poinformował, że jeżeli czas na to pozwoli, to Szynkowski vel Sęk zostanie powołany na nową funkcję jeszcze w tym tygodniu.

Na antenie radiowej “Trójki” Mateusz Morawiecki oznajmił, że zaprosił do współpracy w rządzie kluczową osobę, która zajmie się sprawami dotyczącymi polityki Unii Europejskiej oraz relacjami na linii Warszawa – Bruksela.

Pan wiceminister Szymon Szynkowski vel Sęk zastąpi pana ministra Konrada Szymańskiego. Jeżeli czas na to pozwoli, to jeszcze w tym tygodniu nastąpi powołanie pana ministra na nową funkcję

– przekazał premier Mateusz Morawiecki.

Czytaj więcej: Putin wplątuje Polskę w sabotaż Nord Stream. “Ktoś chce zerwać więzi między Rosja i UE”

Nagła dymisja Szymańskiego

W środę minister do spraw Unii Europejskiej w kancelarii premiera Konrad Szymański potwierdził, że rezygnuje z zajmowanego stanowiska.

Przez bardzo długi czas zabiegałem o to, by doprowadzić do deeskalacji różnych sporów w wielu sprawach, to się udawało przez siedem lat. Ale ten zasadniczy spór natrafia na różnego typu blokady. Zarówno w Polsce, jak i w Brukseli. Nowe otwarcie, także personalne, być może temu pomoże

– powiedział Konrad Szymański.

Dodajmy, że wcześniej media podawały, iż następcą Szymańskiego będzie ktoś z dwójki Szymon Szynkowski vel Sęk – Paweł Jabłoński.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

dorzeczy.pl, trojka.polskieradio.pl

Biały Dom uważa Chiny za głównego rywala

Prezydent USA Joe Biden / Fot. PAP/EPA/Jemal Coutness. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

  • Biały Dom przedstawił w środę dokument o strategii geopolitycznej posiadający, aż 48 stron.
  • Stany Zjednoczone jako swoich głównych rywali przedstawiło Rosję i Chiny.
  • Oprócz tego zamierzają współpracować z tymi państwami na polu walki ze zmianą klimatu, inflacją, czy też problemami żywnościowymi.
  • Waszyngton będzie zacieśniał współpracę z Europą, lecz kraje europejskie muszą zwiększyć swoją siłę obronną.
  • Zobacz także: Kuchciński oficjalnie nowym szefem KPRM. Duda: “Zmiany następują, a praca musi trwać”

Prezydent Joe Biden zatwierdził 48-stronnicowy dokument o nowej strategii geopolitycznej Stanów Zjednoczonych. W tekście można przeczytać, że USA będą w obecnych czasach rywalizować z różnymi mocarstwami. Wśród zagrożeń wymieniono również zmianę klimatu.

Najważniejszą wydaje się być wiadomością jest fakt, że USA jako głównych rywali określa Chiny oraz Rosję, gdzie autorytarne rządy prowadzą rewizjonistyczną politykę zagraniczną.

Rosja i ChRL stanowią różne wyzwania. Rosja stanowi bezpośrednie zagrożenie dla wolnego i otwartego systemu międzynarodowego, zuchwale lekceważąc podstawowe prawa porządku międzynarodowego, jak pokazała jej brutalna agresja przeciwko Ukrainie. W kontraście, ChRL jest jedynym rywalem, który posiada zarówno wolę by kształtować porządek międzynarodowy i w coraz większym stopniu gospodarczą, dyplomatyczną, wojskową i technologiczną siłę, by móc dążyć do tego celu

– czytamy w dokumencie o strategii geopolitycznej.

Doradca prezydenta USA ds. bezpieczeństwa narodowego Jake Sullivan wyznał, że pomimo rywalizacji Waszyngton będzie współpracować z tymi nie-demokratycznymi rządami, by bronić tzw. podstawowych zasad porządku międzynarodowego. Porządek ten wyznacza Karta Narodów Zjednoczonych. Dotyczy to również zmiany klimatu, inflacji oraz bezpieczeństwa żywnościowego.

Czytaj więcej: Biden grozi Arabii Saudyjskiej. “Poniesiecie konsekwencje za redukcję wydobycia ropy”

Opóźniona publikacja dokumentu

Jak przyznał Sullivan, publikacja dokumentu miała się odbyć na wiosnę tego roku, lecz rosyjska agresja na Ukrainę oraz Chińskie podchody pod Tajwan opóźniły publikację.

Szczerze mówiąc, w lutym było całe mnóstwo ludzi, którzy myśleli, że wojna skończy się szybko i Rosja będzie w znacznie lepszej pozycji – powiedział Sullivan.

– powiedział Jake Sullivan.

Dodał, że wojna tylko wzmocniła przekonanie administracji o kluczowym znaczeniu budowy sojuszy. W strategii zaznaczono też, że rosyjska agresja pokazała konieczność wzmocnienia amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego i modernizacji sił zbrojnych.

Waszyngton uważa Europę za fundamentalnego partnera, a administracja Bidena zamierza pogłębić i poszerzyć współpracę. Podkreślono jednak, że kraje europejskie również muszą zwiększać swoje zaangażowanie w obronę kontynentu.

Będziemy liczyć na naszych sojuszników, by w dalszym ciągu przyjmowali na siebie większą odpowiedzialność poprzez zwiększanie wydatków, zdolności i wkładu w obronność. Europejskie inwestycje obronne, poprzez NATO lub je uzupełniające, będą kluczowe dla zapewnienia naszego wspólnego bezpieczeństwa w tym czasie coraz intensywniejszej rywalizacji

– zaznaczono w dokumencie.

Strategia zakłada też – poza wsparciem dla Ukrainy i niezależności energetycznej od Rosji – poparcie europejskich aspiracji Gruzji i Mołdawii, demokracji na Bałkanach Zachodnich, a także wspieranie niepodległości, suwerenności i integralności terytorialnej Azji Środkowej.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

rmf24.pl

Pełnomocnik rządu ds. cyberbezpieczeństwa Janusz Cieszyński / Fot. PAP/Piotr Nowak. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

  • Pełnomocnik rządu ds. cyberbezpieczeństwa Janusz Cieszyński wziął udział w konferencji “Cyber twenty four Day”.
  • Podczas wystąpienia wskazał, że polskie władze przeznaczają sporą sumę pieniędzy na rozwój bezpieczeństwa w sieci.
  • Pochwalił się kilkoma programami wsparcia dla podmiotów leczniczych, które były warte około 500 mln złotych.
  • Na terenie Polski powstało również pierwsze ukraińskie data center.
  • Na budowę infrastruktury cyber w Polsce w ciągu 10 lat trafi 8-9 mld złotych.
  • Zobacz także: Biden grozi Arabii Saudyjskiej. “Poniesiecie konsekwencje za redukcję wydobycia ropy”

W swoim wystąpieniu pełnomocnik rządu ds. cyberbezpieczeństwa Janusz Cieszyński wyjaśniał, że zasilony został między innymi fundusz, dzięki któremu można odpowiednio wynagradzać ekspertów, a także rozwijano system cyberbezpieczeństwa w wielu wymiarach.

Udało nam się uruchomić program wsparcia podmiotów leczniczych, który był wart pół miliarda złotych. Podmioty lecznicze – obok energetyki i infrastruktury krytycznej – są najważniejszym elementem, na ochronie którego musimy się skupić. Byliśmy w stanie realizować ambitne projekty we współpracy z Ukrainą. Na terenie Polski powstało pierwsze ukraińskie data center poza granicami tego kraju

– poinformował pełnomocnik rządu ds. cyberbezpieczeństwa Janusz Cieszyński.

Polityk zapewnił też, że to nie koniec inwestycji. Na budowę infrastruktury cyber w Polsce w ciągu 10 lat trafi 8-9 mld złotych. Jak dodał, przewiduje to kolejna wersja ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa, która wkrótce może trafić pod obrady Komitetu Stałego KPRM.

Do uczestników konferencji list skierował także minister obrony narodowej i wicepremier Mariusz Błaszczak. Napisał, że obecna sytuacja na świecie zobowiązuje do pełnego zaangażowania w rozwój systemów cyberbezpieczeństwa.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

radiomaryja.pl

Marlena Maląg

Marlena Maląg / Fot. PAP/Piotr Nowak. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

Minister rodziny, pracy i polityki społecznej Marlena Maląg, powiedziała podczas konferencji, że w ramach pilotażu samorządy wypracują rozwiązania w zakresie deinstytucjonalizacji, które później będą wdrażane w całym kraju. Zaznaczyła, że jest to proces konieczny i nieuchronny.

Szefowa resortu rodziny dodała, że w Polsce te działania są już realizowane w zakresie pieczy zastępczej i jej zdaniem idą one w dobrym kierunku.

Mamy bardzo dobre wskaźniki. Teraz mieliśmy przyjętą zmianę ustawy o pieczy zastępczej i szykujemy się do kolejnych zmian w tym kierunku. Obszar usług społecznych, wsparcia obywateli jest dla nas bardzo ważny, dlatego też tworzymy pilotażowe rozwiązania w zakresie Centrum Usług Społecznych, które w tym tygodniu będą podsumowywane u prezydenta, bo to był projekt Prezydenta RP

– podkreśliła minister rodziny Marlena Maląg.

Ministerstwo rodziny i polityki społecznej chce, aby usługi społeczne były świadczone w środowisku rodzinnym i w społeczności lokalnej, a nie przez całodobowe placówki pobytu. Ma temu służyć proces deinstytucjonalizacji usług.

W ramach programu mają powstać lokalne systemy usług społecznych, które będą wspierały mieszkańców m.in. w zakresie opieki nad dziećmi, osobami niepełnosprawnymi i seniorami.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

twitter.com, radiomaryja.pl

Pierwszy dzień szkolny na Ukrainie.

Pierwszy dzień szkolny na Ukrainie. / Fot. PAP/EPA. Sfinansowano przez Narodowy Instytut Wolności ze środków Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018 – 2030

  • Wiceminister edukacji Tomasz Rzymkowski poinformował, że do polskich szkół uczęszcza około 200 tys. ukraińskich uczniów.
  • Większość dzieci zrezygnowało z osobnych klas, podejmując się integracji z polskimi rówieśnikami.
  • Ukraińskie dzieci nie wypełniają jednak polskiego programu nauczania, lecz ukraiński.
  • Pozwala im to na kontynuację rozpoczętej w swoim kraju nauki.
  • Zdaniem Rzymkowskiego, to ukraińskie władze mają decydować o sposobie edukacji ukraińskich dzieci w Polsce oraz innych krajach.
  • Zobacz także: Polskie gimnazjum na Litwie zyskało drugie życie. Odremontowano kuchnię i stołówkę

Wiceminister edukacji Tomasz Rzymkowski został zapytany w TVP 1 o Szczyt Edukacyjny Europy Środkowowschodniej, który odbył się w ubiegłym tygodniu w Iwano-Frankowsku na Ukrainie, a także o to, ilu uczniów z Ukrainy uczy się w polskich szkołach.

Sytuacja się w Polsce ustabilizowała. Mamy około 200 tys. uczniów z Ukrainy, to jest podobna liczba, jaka była w apogeum ubiegłego roku szkolnym

– poinformował Tomasz Rzymkowski.

Wyjaśnił, że w obecnej chwili większość ukraińskich uczniów chodzi do klas z polskimi rówieśnikami, niż do specjalnych oddziałów. Wskazał, że umiejętność posługiwania się językiem polskim została w tym czasie uzyskana wśród tych uczniów.

Wiceminister podał, że wśród uczniów z Ukrainy uczących się w Polsce w szkołach podstawowych do oddziałów przygotowawczych uczęszcza niespełna 8 proc.

W szkołach ponadpodstawowych ta liczba jest nadal dosyć wysoka, to blisko 50 proc. W stosunku do tego, co było na samym początku, czyli ponad 75 proc. to jednak cały czas jest różnica

– wyjaśnił wiceminister edukacji.

Czytaj więcej: W średniowieczu tęczowa mafia w Kościele też była problemem

Implementacja ukraińskiego systemu nauczania w Polsce

Wskazał, że druga grupa przebywających w Polsce uczniów z Ukrainy, równie duża, to uczniowie, którzy uczą się w systemie zdalnym. Wyjaśnił, że korzystają oni z ukraińskiego systemu oświaty, realizując program narzucany przez Kijów.

Jest jeszcze jedna grupa, ale bardzo istotna, która również była przedmiotem naszych rozmów w Iwano-Frankowsku, to uczniowie, którzy nie funkcjonują w systemach oświaty Europy Środkowowschodniej, są poza systemem nauki zdalnej Ukrainy, są poza systemem nauki stacjonarnej w danym państwie 

– zauważył Rzymkowski.

Tymi dziećmi należy się zająć, ale tutaj palma pierwszeństwa i największa troska jest po stronie państwa ukraińskiego, bo to są ich obywatele i oni mają instrumenty, aby zachęcić i pokazać ścieżkę, w jaki sposób te dzieci powinny realizować obowiązek nauki lub obowiązek szkolny, czy to w systemie państwa, w którym się znajdują, czy to w systemie ukraińskim, żeby te dzieci nie były wtórnymi ofiarami wojny

– dodał wiceminister.

Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie MediaNarodowe.com

pch24.pl